<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	>
<channel>
	<title>Reacties op: Eenzame Uitvaart nr.5, H.D.R.</title>
	<atom:link href="http://www.eenzameuitvaart.be/2009/11/05/eenzame-uitvaart-nr5-hdr/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.eenzameuitvaart.be/2009/11/05/eenzame-uitvaart-nr5-hdr/</link>
	<description>gedichten om niet meer te vergeten</description>
	<pubDate>Sat, 04 Sep 2010 22:41:58 +0000</pubDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.7</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Door: Anne-Mie Heeren</title>
		<link>http://www.eenzameuitvaart.be/2009/11/05/eenzame-uitvaart-nr5-hdr/comment-page-1/#comment-83</link>
		<dc:creator>Anne-Mie Heeren</dc:creator>
		<pubDate>Sat, 07 Nov 2009 01:26:29 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.eenzameuitvaart.be/?p=137#comment-83</guid>
		<description>Mijn mama werd geboren op 30 juni 1922  in Oostmalle en stierf op 27 oktober 2009 (in Tienen): een bizarre gelijkenis met de meneer van het verhaal, net één jaar ouder maar toch.
Ook wij kozen voor witte rozen, die we wel mee in het graf lieten gaan - mijn vader ligt er al vijfentwintig jaar en sinds de begrafenis op 1 oktober zijn ze weer samen.
Met mijn zus, drie broers en acht kleinkinderen namen we afscheid.  Mijn zus en ik zorgden zelf voor tekst en muziek - heel intens en recht uit ons hart.
Mijn mama wordt heel erg gemist.

Zo'n prachtig gedicht schrijven voor een mens die je niet kent is schitterend.  Alleen zijn geweest in het leven maar toch even niet in de dood.  Een mooi afscheid.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Mijn mama werd geboren op 30 juni 1922  in Oostmalle en stierf op 27 oktober 2009 (in Tienen): een bizarre gelijkenis met de meneer van het verhaal, net één jaar ouder maar toch.<br />
Ook wij kozen voor witte rozen, die we wel mee in het graf lieten gaan - mijn vader ligt er al vijfentwintig jaar en sinds de begrafenis op 1 oktober zijn ze weer samen.<br />
Met mijn zus, drie broers en acht kleinkinderen namen we afscheid.  Mijn zus en ik zorgden zelf voor tekst en muziek - heel intens en recht uit ons hart.<br />
Mijn mama wordt heel erg gemist.</p>
<p>Zo&#8217;n prachtig gedicht schrijven voor een mens die je niet kent is schitterend.  Alleen zijn geweest in het leven maar toch even niet in de dood.  Een mooi afscheid.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Maarten Inghels</title>
		<link>http://www.eenzameuitvaart.be/2009/11/05/eenzame-uitvaart-nr5-hdr/comment-page-1/#comment-82</link>
		<dc:creator>Maarten Inghels</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 05 Nov 2009 18:51:08 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.eenzameuitvaart.be/?p=137#comment-82</guid>
		<description>[...] &#8220;De witte roosjes gaan in een draagtasje, de rozenknoppen piepen net boven de rand uit, waarna het zakje aan mijn stuur hangt te bungelen. Er zullen al genoeg chrysanten staan, bedenk ik, twee dagen na Allerzielen. Het is een mooie dag om te fietsen. Maar als ik nog redelijk stabiel mijn straat uitrijdt, dan wordt mijn evenwicht op de Britse Lei serieus beproefd. Het is maar een klein stukje naar de Amerika Lei waar ik alweer moet afslaan – de Brederodestraat in, dan steek je de singel en de ring over via de brug en dan steeds rechtdoor langs de Bernardse Steenweg, je kan niet missen -, maar op dat korte eind knallen er al drie herfstbladeren tegen mijn hoofd. Ik ben nooit een goed fietser geweest, altijd roekeloos, zwalpend, een gevaar voor het verkeer, maar op de Bernardse Steenweg krijg ik het pas echt benauwd.&#8221; Afgelopen woensdag verzorgde Lies Van Gasse de uitvaart van meneer D.R. Het verslag en gedicht zijn na te lezen op www.eenzameuitvaart.be &#62;&#62; [...]</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>[...] &#8220;De witte roosjes gaan in een draagtasje, de rozenknoppen piepen net boven de rand uit, waarna het zakje aan mijn stuur hangt te bungelen. Er zullen al genoeg chrysanten staan, bedenk ik, twee dagen na Allerzielen. Het is een mooie dag om te fietsen. Maar als ik nog redelijk stabiel mijn straat uitrijdt, dan wordt mijn evenwicht op de Britse Lei serieus beproefd. Het is maar een klein stukje naar de Amerika Lei waar ik alweer moet afslaan – de Brederodestraat in, dan steek je de singel en de ring over via de brug en dan steeds rechtdoor langs de Bernardse Steenweg, je kan niet missen -, maar op dat korte eind knallen er al drie herfstbladeren tegen mijn hoofd. Ik ben nooit een goed fietser geweest, altijd roekeloos, zwalpend, een gevaar voor het verkeer, maar op de Bernardse Steenweg krijg ik het pas echt benauwd.&#8221; Afgelopen woensdag verzorgde Lies Van Gasse de uitvaart van meneer D.R. Het verslag en gedicht zijn na te lezen op <a href="http://www.eenzameuitvaart.be" rel="nofollow">http://www.eenzameuitvaart.be</a> &gt;&gt; [...]</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
