Meneer W.d.V. is op 4 maart 1938 geboren te Lokeren en in ziekenhuis Stuivenberg overleden op 16 januari 2013. Zijn uitvaart vond plaats op vrijdagmiddag 25 januari 2013 op begraafplaats Schoonselhof. Dichter van dienst was Andy Fierens.

Inmiddels, nu de asverspreiding van meneer F.S. achter de rug is, heeft café De Leuvenaar zijn deuren geopend en kan ik opwarmen met koffie en een droog koekje. In een uurtje vindt de tweede uitvaart op deze steenkoude vrijdag plaats: de begrafenis van meneer W.d.V. De dichter van dienst, Andy Fierens, belt me op om te melden dat hij zich al aan de ingang van de begraafplaats bevindt. Hij sluit aan in De Leuvenaar waar het nog steeds verboden is de oude caféhond Patat te voederen, en we overlopen het leven van meneer d.V. waarover we erg weinig weten.

Hij woonde aan een plein in Borgerhout, met een kerkje en veel parkeerplaats voor de deur. Een vrij modern huis, onderderverdeeld in drie appartementen, met op de gelijkvloers zijn stekje – de rolluiken gesloten. Met koude handen van het fietsen had ik aangebeld bij de bovenbuur. Die kwam uit het raam hangen, sigaret in de hand. Nee, hij wist niets af van W. Plots was hij dood. Ze kenden elkaar niet, hadden geen noemenswaardig contact, verder geen nieuws. We weten niet aan wat hij in het ziekenhuis overleed en ook Google levert niet meer op dan een honderdtal naamgenoten. Ik vind een rouwbrief van een iets oudere W.d.V., ook afkomstig uit Lokeren, die enkele maanden geleden in hetzelfde ziekenhuis overleed. Maar die was getrouwd met een Mathilde, had een handvol kinderen, een kroost klein- en achterkleinkinderen, werd uitgestrooid op Schoonselhof. Ze hadden zo van leven kunnen ruilen, bij de geboorte van wieg gewisseld, en misschien had niemand het gemerkt.

Andy en ik stappen de begraafplaats op waar drie corbillards van de Firma ons opwachten. ‘Het lijkt wel het autosalon,’ zeg ik tegen de drager die er ook was bij de asverspreiding van meneer F.S.
‘We hebben er zo nog twee,’ antwoordt hij. Hij wijst naar perk W1 waar we moeten zijn. ‘Er is nog een andere uitvaart aan de gang, dus we moeten even wachten.’

Als iets na één uur de andere begrafenis is afgelopen, worden de motoren van de drie corbillards gestart en lopen Andy en ik in een wolk van uitlaatgassen tussen de wagens naar het perk, waar de kist op de schouders wordt gehesen. Als we het besneeuwde perk betreden zijn de gravers nog druk doende de kuil van de vorige dicht te scheppen, de graafmachine staat te draaien, en ze spreken met de dragers af zelf de kist te laten zakken als de vorige put dicht is. Dragers en gravers gaan in een halve maan rond de kist met mijn drie rode roosjes op staan en Andy leest voor.

WINTER
voor W.d.V. (1938 – 2013)

de wereld is bevroren en ook de tijd
de branding staart versteend naar het land
vogels hangen hoog gepind tussen blauw
en porseleinen wolken

melkwit was de hand die jou heeft aangeraakt
en wegdroeg op een bed van watte en wanten

een scherpe wind berispt de mensen om je lot
terwijl de hartslag van al wat buiten leeft stokt
de egels treuren als verkrampte vuisten
hazen mediteren met de oren plat
en de takken dragen tot ijs gestolde tranen
die rijpen blijven tot ze barsten van verdriet

een tapijt van sneeuwkristallen draagt je naam
die wij fluisterend blijven herhalen tot je aanvangt
te verdampen onder de warmte van ons spreken

‘Mooi zo,’ zegt de drager. ‘Mag ik het gedicht houden?’ De heren van de Firma hebben aandachtig geluisterd. Andy overhandigt zijn A-viertje waarna we afscheid nemen. We keren terug naar café De Leuvenaar waar we onze tassen hebben achtergelaten, en bestellen de ‘dagverse goulashsoep’, terwijl Patat naast ons zit. Aan een deurstijl van het café hangt een overlijdensbericht:

Willy De Groot BVBA
Sanitair-Centrale verwarming
1983 – 2013
Beste klanten, na 30 jaar is de BVBA Willy De Groot wegens gezondheidsredenen ten grave gedragen.Wij danken u langs deze weg voor het jarenlange vertrouwen. 

Voor gedicht: Andy Fierens
Voor verslag: Maarten Inghels