Archives: Joke van Leeuwen

Eenzame Uitvaart nr. 24, J.V.d.H.

Meneer J.V.d.H. is op 29 juni 1924 geboren in Mechelen en in Borgerhout overleden op 11 maart 2012. Zijn uitvaart vond plaats op woensdagmiddag 11 april 2012 op begraafplaats Schoonselhof.
Dichter van dienst was Joke van Leeuwen.

Soms vraag ik me af of ik niet minder onwillekeurig te werk moet gaan in de keuze van een dichter voor een eenzame uitvaart. Dat ik aan de hand van de domiciliering van de onfortuinlijke eenzame er een dichter aan verbind die in hetzelfde district woont. Dat ik buren van ze maak. Punten op de kaart met elkaar verbind.
Maar dat lukt niet altijd. De dichter die ik eerst opbelde voor de tweede eenzame uitvaart van woensdag 11 april plant met de kinderen weg te zijn, het is Paasvakantie. Dan Joke van Leeuwen proberen, die om een halve dag vraagt om haar planning te bekijken, en dan antwoordt dat ze een gedicht kan en wil schrijven. Continue reading

Eenzame Uitvaart nr. 16, J.V.D.

J.V.D. is op 26 januari 1932 geboren te Antwerpen en daar overleden op 25 augustus 2011. Meneer J.V.D. werd uitgestrooid op dinsdag 6 september 2011 op begraafplaats Schoonselhof.
Dichter van dienst was Joke van Leeuwen.

Ik vervang de onvervangbare Maarten die op vakantie is. Het lukt me niet van tevoren bij de buren van de heer J.V.D in zijn serviceflat aan te kloppen. Wel bel ik naar het OCMW-centrum dat de uitvaart doorgaf. De vrouw die ik aan de lijn moet krijgen is op verlof, een andere doet zeer haar best en is uiterst vriendelijk en behulpzaam, maar kan niet meer over hem vertellen dan wat ik al weet. Continue reading

Eenzame Uitvaart nr. 10, C.B.U.

C.B.U. is op 23 april 1957 geboren te Wilrijk en in ziekenhuis Stuivenberg overleden op 10 juli 2010. C.B.U werd begraven op vrijdag 23 juli 2010 op begraafplaats Schoonselhof.
Dichter van dienst was Joke van Leeuwen.

Op maandag 19 juli 2010 stuurde de uitvaartondernemer het mailtje dat melding maakte van twee Eenzame Uitvaarten: meneer R.P. die Jan Aelberts op donderdag 22 juli met een gedicht naar het graf begeleidde, en mevrouw C.B.U., die bij geboorte de naam had gekregen van een tragische opera, en de dag na meneer R.P. naar begraafplaats Schoonselhof zou worden gebracht. Uit de gegevens van het rijksregister die we doorkregen konden we opmaken dat meneer R.P. en mevrouw C.B.U. allebei woonachtig waren te Antwerpen Linkeroever, niet eens een hele lange straat van elkaar verwijderd, praktisch om de hoek van elkaar wonend, en dat ze bovendien op dezelfde dag overleden waren, dan wel elk in een ander ziekenhuis. Meneer R.P. zag voor het laatst de witte muren van ziekenhuis St-Vincentius, mevrouw C.B.U. die van ziekenhuis Stuivenberg. Meer gegevens kregen we niet doorgespeeld, en een korte zoektocht op Google leverde niets meer op.

Waarom gingen ze elk naar een ander ziekenhuis, als ze uit dezelfde woonblok kwamen? Lag de één een tijd ziek te bed, en was de andere een noodgeval? Was het de hitte van de voorbije weken die zijn tol eiste? Met hoeveel minuten verschil, met hoeveel straten van elkaar verwijderd, waren ze in de dood verdwenen? Alles verdwijnt met hun namen mee het graf in. Continue reading

Eenzame Uitvaart nr. 1, J.V.L.

J.V.L.
Dichter van dienst: Joke van Leeuwen

Ik heb een uurtje vooraf afgesproken met de begrafenisondernemer. We moeten nog een aantal zaken overlopen, over hoe het zou zijn; een Eenzame Uitvaart, hoe de dichters het best hun gedicht konden bijdragen, en ook belangrijk: hoeveel uitvaarten er zogenaamd eenzaam zijn.
‘Toch zeker vijf à zes per maand,’ zegt hij; ‘maar de ene maand hebben we er twee, de andere zes.’ Ik moet slikken en bedenk dat het getal dicht bij de vijftig komt die het OCMW van Antwerpen als ruwe schatting opgaf. De begrafenisondernemer loopt springerig door zijn kantoor en steekt nog een sigaret op. Ik vertel hem dat ik bij wijze van voorbereiding het eerste seizoen van Six Feet Under heb gezien, de Amerikaanse serie over een nogal eigenaardige familie begrafenisondernemers die nog steeds worstelen met de dood én het leven, waarmee ze elke dag geconfronteerd worden. Hij moet hard lachen.

Ik laat hem de handgeschreven brief lezen die ik eerder die week per post kreeg. Frans F. bericht daarin over een gewezen collega van hem en tevens familie van Fidel Castro; de oude zeeman Rodolfo Mendez. Rodolfo woonde op een klein appartementje op Linkeroever maar in 2004 kreeg Frans de verjaardagswensen die hij voor Mendez opgestuurd had terug. Rodolfo bleek door een gaslek in zijn kamer langzaam en pijnlijk gestorven te zijn. Op zijn begrafenis waren twee buren aanwezig. Rodolfo was een eenzaat. Fans schreef voor het graf van Rodolfo het gedicht ‘Schoonselhof U 38’: “Rodolfo Quevodo Mendez, maat, / alleen twee zeelui bij je grenenkist: / een Griekse en een Hondurese buur”, waarbij Frans in zijn brief wenst dat het gedicht zijn laatste rustplaats kent in het project ‘de Eenzame Uitvaart’. Continue reading